Het is een feit; wij hebben twee meiden die erg graag sabbelen. En als ze moe of ziek zijn, wordt die drang alleen maar groter. Vrinda had vorige maand zo hard gesabbeld, dat ze een blaar op haar duim had gekregen. We hadden wel gezien dat hij wat groter was geworden, maar toen Sylvia haar ophaalde van het kinderdagverblijf, was hij twee keer zo groot geworden, was haar hele duim rood en ook haar pols voor een deel, en had ze koorts. Toch maar de huisartsenpost gebeld en die wilden het even zien. Om 18. 40 hadden we een afspraak en aangezien we de Waalbrug over moesten, zijn we maar meteen (zonder te eten) met z'n allen vertrokken. Lex opgepikt op z'n werk en mooi op tijd op de huisartsenpost, maar die dokter durfde het niet aan omdat Vrinda nog zo klein was en de blaar behoorlijk flink. Doorgestuurd naar de spoedeisende hulp waar we vervolgens tot 21.30 uur hebben moeten wachten tot we werden geholpen (tussendoor ballisto's en twixen etend omdat het restaurant inmiddels dicht was en voor de 10e keer visje visje in het water te zingen om Vrinda vrolijk te houden). De blaar werd doorgeprikt en Vrinda zat er gewoon rustig naar te kijken. Ontsmet en een mooi verbandje erom gekregen. Daarna nog even een antibioticum ophalen bij de apotheek, die ze helaas niet op voorraad hadden. Na overleg hebben ze zelf nog iets gemaakt en konden we om 22.30 uur eindelijk op weg naar huis. Wat een top meiden hebben we toch. Ze zaten gewoon nog vrolijk in de auto en wilden thuisgekomen nog wel even een paar rondjes fietsen. Gelukkig zag de duim van Vrinda er de volgende dag weer een stuk beter uit!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten