Één dag in de week heb ik een dag samen met Vrinda. Madhu gaat dan naar het kinderdagverblijf en Vrinda hoeft met aandacht even niet te delen. Vorige week was het op die dag heerlijk lenteweer en we hebben samen in het zonnetje zitten eten. Buiten durfde ik het wel aan om haar een hele banaan te geven. Ze vond het super interessant maar welk erg moeilijk om zo'n glibberding vast te houden. Hij schoot de hele tijd uit haar handen in de slab. Maar met wat hulp lukte het toch om wat stukken in de mond te krijgen en uiteindelijk heeft ze bijna de hele banaan lekker opgesmikkeld. En wat een mooi gezicht!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten