Wind mee.....

Na een tijd van tegenslagen, gaat het ons nu gelukkig weer voor de wind. Heerlijk om weer zo van elkaar te kunnen genieten! Dankbaar zijn we voor al die mensen die er op de één of andere manier voor ons zijn geweest in de afgelopen periode. Bedankt daarvoor en hopelijk kunnen jullie nu ook een beetje meegenieten van deze goede tijden.

Ons meisje groeit als kool en nog even en dan wordt ze al één jaar. Deze tijd is dus ook een tijd van terugdenken aan een jaar terug. Wat was het toch een fantastische en ongecompliceerde zwangerschap, afgesloten met een hele bijzondere bevalling waar ik niets aan zou willen veranderen al was dit mogelijk geweest. Zelfs toen ze in mijn buik zat voelde ik zo´n vertrouwen in de kracht van dat kleine mensje en dat vertrouwen voel ik nog steeds. Natuurlijk maak ik me ook wel eens zorgen over haar toekomst in deze wereld, maar ik kies ervoor hier niet te veel aandacht aan te schenken. Ik kies er liever voor om nu volop van haar te genieten. En dat is niet zo moeilijk. Het is zo´n lief, vrolijk meisje! En we hebben het zo goed met z'n drieën! Ze doet haar namen echt eer aan.

Madhu is op 't moment erg bezig met het gaan zitten en gaan staan. Ze klimt bij de badrand op, probeert bij de tafel op te gaan staan en trekt alles overal van af. Spelen wil ze vooral met dingen die van ons zijn en nu worden we dus gedwongen om wat beter op te ruimen. Ook niet verkeerd! Verder babbelt ze er op los. Mama en papa gaan al best goed. Ppsss is een poes en nu zegt ze iets dat op hoi lijkt. Zo leuk! Nooit geweten dat baby's maar zo even klein zijn. Na een half jaar zijn ze al tot zoveel in staat.... is het baby-achtige er al helemaal af. Nou ja bijna dan. Doordat Madhu nog geen tanden heeft lijkt ze nog wat jonger en dat vind ik helemaal niet erg. Is ze nog net wat langer ons lieve kleine meisje....