Donderdagochtend werd Lex wakker met een opgezette arm en een raar tintelend, drukkend gevoel erin. De huisarts verwees hem meteen door naar 't ziekenhuis en daar werd met behulp van een echo, een trombose-arm geconstateerd. Omdat dit niet vaak voorkomt en ze verder onderzoek moesten doen, moest hij meteen opgenomen worden. Hij werd met de ambulance naar het Rijnstate in Arnhem gebracht, omdat er in het Canisius geen plek meer was.
Toen het ambulancepersoneel binnen kwam, moest ik wel even slikken. We waren die dag de hele tijd met z'n drieën geweest en opeens moest hij met de ambulance mee en gingen Madhu en ik samen naar huis om onze tassen te pakken. Gelukkig wonen beppe Rinske en Thea dicht bij het Rijnstate en konden wij daar blijven logeren. 's Avonds samen met Rinske bij Lex langsgegaan met kleding en een stapel boeken. In Nijmegen hadden ze namelijk gezegd dat 't wel drie dagen kon gaan duren. De volgende ochtend hebben Madhu en ik nog wat eten en drinken langsgebracht want het ziekenhuisbrood was niet echt lekker en de maaltijden niet voldoende voor een Lex met trek. Wel een hoop keuze voor vegetariërs, dat dan weer wel.
Na de nodige onderzoeken (echo's, longfoto's, bloeddruk, 10 buisjes bloed, duplex-onderzoek van aderen in arm, enz.) mocht hij gelukkig gistermiddag weer naar huis. De trombose zit er nog, maar met een stapel bloedverdunners en een afspraak met de trombosedienst, was het vertrouwd volgens de internisten. Wel kwam er nog even een internist in opleiding kijken die nog nooit een trombose-arm had gezien. Dat krijgt Lex tenminste wel altijd voor elkaar: als hij iets heeft, is het iets bijzonders.
Na nog een nacht in Arnhem te hebben geslapen, gaan we vandaag weer met z'n drietjes naar huis. Lex moet nog even rustig aan doen, maar voelt zich verder goed. En beppe Rinske en Thea vonden het hartstikke gezellig om Madhu wat langer dicht bij te hebben........
1 opmerking:
Gelukkig is het weer goed gekomen, was wel even schrikken toen ik het hoorde!
Een reactie posten